•   570900220
  •   centrumdiagnozy.va@gmail.com

Diagnoza w kierunku całościowych zaburzeń rozwoju

d

Całościowe zaburzenia rozwoju (ang. Pervasive Developmental Disorder, PDD) są grupą wrodzonych zaburzeń dotykających sfery motoryki, komunikacji i języka oraz percepcji.

Dolegliwości wchodzące w skład grupy całościowych zaburzeń rozwojowych (CZR) nie mają znaczącego wpływu na długość życia. Są nieuleczalne i znacząco utrudniają funkcjonowanie pacjenta. Najważniejsze jest wczesne rozpoznanie umożliwiające wprowadzenie terapii i dostosowanie formy edukacji wraz z doborem pomocy edukacyjnych do potrzeb pacjenta. Ułatwia to w znacznym stopniu rozwój i umożliwia poszerzanie zdolności społecznych i językowych.

Do CZR zalicza się:

– zespół Retta

– zespół Hellera

– autyzm wczesnodziecięcy

– inne zaburzenia ze spektrum autyzmu

Centrum diagnozy i terapii Vivere Aude powstało po to by umożliwić jak najbardziej kompleksową opiekę dla swoich pacjentów, ich rodzin i podopiecznych. Dzięki zespołowi specjalistów możemy zapewnić wsparcie, którego potrzebują osoby dotknięte problemami całościowych zaburzeń rozwoju w tym diagnozę i ułożenie planu terapeutycznego przeprowadzone przez psychiatrę, psychologa i logopedę oraz innych specjalistów takich jak neurolog, genetyk, ortopeda, fizjoterapeuta. Podczas procesu diagnozy korzystamy również z współpracy z laboratorium genetycznym.

Ogólna charakterystyka CZR

Zazwyczaj CZR rozumiane są jako zaburzenia autystyczne i indentyfikowane z autyzmem wczesnodziecięcym, autyzmem atypowym albo zespołem Aspergera (zarówno w ICD-11 jak i DSM-V nie wyszczególniony i włączony do pojęcia zaburzeń ze spektrum autyzmu). Całościowe zaburzenia rozwoju stanowią jednak znacznie obszerniejszą grupę uwzględniając zespół Retta i zespół Hellera i inne rozległe zaburzenia rozwoju, nie ujęte w kategoriach diagnostycznych. CZR objawiają się poprzez problemy w kontaktach społecznych, komunikacji i zachowaniach odbiegających od norm oraz słabości fizycznej.

Ile razy masz ochotę kogoś krytykować (…) przypomnij sobie, że nie wszyscy ludzie na tym świecie mieli takie możliwości jak ty.

Wielki Gatsby – F. Scott Fitzgerald

Zatem kiedy rozwój dziecka odbiega od normy lub budzi niepokój rodziców szczególnie w obszarach komunikacji werbalnej i niewerbalnej, rozwoju ruchowego czy też w sferze społeczno-emocjonalnej należy niezwłocznie udać się do specjalisty i rozważyć diagnozę w kierunku problemów rozwojowych takich jak CZR

– Przykładowe zachowania mogące budzić niepokój:

– Występowanie stereotypii – powtarzanie określonych niefunkcjonalnych ruchów ciała

– Trudności adaptacyjne objawiające się jako niechęć do zmian

– Problemy w sferze interakcji społecznych

– Atypowe użytkowanie przedmiotów

– Częste wchodzenie w schematy, tworzenie rytuałów związanych z wybranymi czynnościami

– Problemy związane z interpretacją znaczenia słów i kontekstu wypowiedzi

– Zaburzenia komunikacji werbalnej i niewerbalnej

– Zaburzony rozwój mowy

– Brak umiejętności naśladowania

– Stronienie od kontaktu fizycznego,

– Atypowe reakcje na bodźce słuchowe, smakowe i/lub wzrokowe

f

Nie zawsze pacjent prezentuje obraz spełniający wszystkie kryteria diagnostyczne pozwalające zaklasyfikować jego problemy do któregoś z całościowych zaburzeń rozwoju. Rozpoznaje się je wtedy jako całościowe zaburzenia rozwoju niezdiagnozowane inaczej (ang. Pervasive Developmental Disorder Not Otherwise Specified, PDD-NOS).

Jak pisaliśmy powyżej niesamowicie istotne jest jak najwcześniejsze postawienie diagnozy. Pierwsze symptomy można zaobserwować już nawet w niemowlęctwie, a korzyści z wczesnego wprowadzenia oddziaływań terapeutycznych są wprost nie do przecenienia.

d

Cechy wspólne całościowych zaburzeń rozwoju:

– nietypowe użycie przedmiotów i zabawek,

– trudności w rozumieniu słów,

– trudności w mówieniu,

– problemy z nawiązaniem kontaktu z innymi ludźmi,

– brak naśladowania innych ludzi,

– niechęć do kontaktu fizycznego,

– niechęć do jakichkolwiek zmian,

– powtarzanie określonych, stereotypowych ruchów.

l

Etiopatogeneza wszystkich CZR do tej pory nie jest poznana. Przypuszcza się, że na ich rozwój mają wpływ głównie nieprawidłowości rozwojowe w okresie płodowym oraz genetyka. Dotychczasowe badania potwierdzają, że nie ma pojedynczego genu, który odpowiadał by za CZR.
CZR częściej dotyczą chłopców niż dziewczynek. Wyjątkiem jest zespół Retta, który znacznie częściej dotyka dziewczynek.

Rodzaje całościowych zaburzeń rozwojowych

Poza ogólnymi cechami CZR zaburzeniom poddają się również funkcje psychiczne takie jak percepcja, motoryka, upośledzają codzienne funkcjonowanie oraz kontakty społeczne. Każda z jednostek wchodzących w skład CZR różni się jednak od siebie.

f

RODZAJCHARAKTERYSTYKA I GŁÓWNE OBJAWY
Autyzm wczesnodziecięcy….Autyzm częściej dotyka chłopców.
Podstawowymi objawami autyzmu są:

1. Zaburzenia rozwoju mowy: całkowity brak mowy, mowa opóźniona, regres lub zanik nabytych wcześniej umiejętności mówienia
2. Zaburzenia sfery interakcji społecznych w tym trudności z ich nawiązywaniem i utrzymywaniem, chęć izolacji społecznej, niechęć do zmiany otoczenia, niechęć lub niemożność nawiązywania i utrzymywania kontaktu wzrokowego, niechęć do bliskości i przytulania się, wąskie zainteresowania,
3. Zaburzenia komunikacji (werbalnej i niewerbalnej) polegające na nierozróżnianiu zaimków, np. wy od my czy oni, echolalie (powtarzanie wcześniej usłyszanych słów lub całych zdań niezgodnych z kontekstem, trudność lub niemożność utrzymywania kontaktu wzrokowego, dosłowne odczytywanie komunikatów (nierozumienie aluzji, metafor, ironii, żartów)
4. Powtarzanie stereotypowych ruchów
5. nadwrażliwość na bodźce
6. kompulsywne układanie przedmiotów
7. aleksytymia (niezdolność do identyfikacji lub rozumienia emocji innych)
8. łatwość mechanicznego zapamiętywania
9. brak reakcji na własne imię,
10. niezdolność do naśladowania
11. brak uśmiechu
12. bawienie się zabawkami w sposób niezgodny z ich przeznaczeniem,
13. agresja i autoagresja.

Nie wszystkie dzieci prezentujące zachowania ze spektrum zaburzeń autyzmu (ASD – autism spectrum disorder) przejawiają wszystkie wyżej wymienione cechy. Każda osoba zmagająca się z problemami ASD jest inna i inny jest też obraz zaburzeń przez nią prezentowany.
Zespół Aspergera
Z uwagi na wątpliwe podłoże ustanowienia zespołu Aspergera, usunięcie go z najnowszych baz ICD-11 oraz DSM-V, oraz dawanie złudnego poczucia braku konieczności oddziaływań terapeutycznych nie podajemy opisu tego zespołu.
Zespół Retta
Zespół Retta jest to neurologiczne zaburzenie rozwojowe, o podłożu genetycznym. Częstotliwość występowania jest znacznie wyższa wśród dziewczynek. W jego przebiegu obserwuje się niepełnosprawność ruchową i psychiczną. Normalny rozwój zachodzi od urodzenia do 6-18 miesiąca życia. Po tym okresie występkuje utrata sprawności manualnej, zdolności mówienia i stereotypie ruchowe rąk (wkładanie do ust, klaskanie, stukanie). Kontynuowane są jako zmiany w budowie takie jak niski wzrost, małe ręce, wtórna mikrocefalia (mała głowa). Zauważane są też niepokojące zjawiska takie jak zgrzytanie zębami, przykurcze mięśniowe, zaburzenia koordynacji ruchowej, trudności w chodzeniu, spastyczność, napady padaczkowe, ataki paniki, unikanie kontaktu wzrokowego, problemy w kontaktach społecznych, brak uśmiechu, nierozumienie mowy.
Zespół Hellera
Inaczej określany mianem dziecięcego zaburzenia dezintegracyjngo (ang. Childhood Disintegrative Disorder, CDD). Choroba zaczyna się po trzecim roku życia dziecka, co obdbiega od normy CZR. Odnotowuje się regres umiejętności motoryczych, językowych i społecznych między drugim a czwartym rokiem życia. Symptomy zbliżone są do autyzmu dziecięcego. Można zaobserwować regres mowy i interakcji społecznych. Pojawia się strach bez żadnej wyraźnej przyczyny. Występuje łatwość wchodzenia w skrajnie negatywne emocje takie jak gniew i złość, dochodzące do nieposłuszeństwa i negatywizmu. Do czwartego roku życia dziecko może rozwijać się normalnie, po czym dość szybko traci nabyte wcześniej umiejętności. Halucynacje i obniżanie się zdolności intelektualnych są kolejnymi charakterystycznymi objawami.

3. Diagnoza i terapia CZR

Całościowe zaburzenia rozwojowe są możliwe do diagnozy przed trzecim rokiem życia i zazwyczaj są diagnozowane w tym okresie. Rozpoznanie jest stawiane przez psychiatrę lub psychologa dziecięcego. Opiera się ono o wywiad z rodzicami i obserwację pacjenta, którym jest dziecko.

Wcześniejsza diagnoza = szybsza interwencja.

Wcześniejsze podjęcie procesu diagnostycznego skutkuje wcześniejszym rozpoczęciem wdrażania środków pomocy, a co za tym idzie daje większe szanse na usprawnienie dziecka tak by mogło lepiej funkcjonować w przyszłości. Należy też pamiętać, że występowanie CZR często łączy się z innymi problemami rozwojowymi i psychicznymi. Opieka i odpowiednie oddziaływania psychologiczne i psychiatryczne (w tym psychoterapia) są w sanie hamować rozwój zaburzeń wtórnych takich jak depresja czy ADHD.

Nie warto uciekać przed nieuniknionym, gdyż wcześniej czy później trafia się w miejsce, gdzie nieuniknione właśnie przybyło i czeka.

Terry Pratchett – Pomniejsze Bóstwa

Plan terapii opracowywany jest indywidualnie.
Czynniki wpływające na opracowanie planu:

– wiek

– ogólny stan zdrowia

– zdiagnozowane zaburzenie

– przebieg zaburzenia

– sytuacja socjalno-bytowa

– podatność dziecka na oddziaływania terapeutyczne

d

Terapia całościowych zaburzeń rozwoju jest prowadzona w wielu sferach przez wielu specjalistów. W jej skład wchodzą takie zajęcia jak psychoterapia (indywidualna i grupowa), logopedia, warsztaty psychologiczne dla bliskich, integracja sensoryczna inne. Na dzień dzisiejszy żadna metoda nie została opisana jako jedyna właściwa przez co podejście do prowadzenia pacjenta może się znacząco różnić wśród różnych specjalistów.

d

Przebieg diagnozy

– Rozpoznanie ustala się w oparciu o:

– obserwację dziecka

– wywiad z rodzicami (czasami poszerzony o innych bliskich dziecka)

– badanie psychiatryczne

– badanie psychologiczne

– konsultacje specjalistyczne (neurolog, genetyk, audiolog, ortopeda)

– inne badania dodatkowe (zależnie od potrzeb indywidualnych).

l

Oferujemy:

Diagnostykę, ułożenie planu terapeutycznego oraz prowadzenie terapii i leczenia.

W celu zgłoszenia dziecka do diagnozy prosimy o kontakt telefoniczny pod nr. tel. 570900220 oraz wypełnienie wstępnego formularza zgłoszenia dziecka i przesłanie go na mail centrumdiagnozy.va@gmail.com

Przed przystąpieniem do diagnozy prosimy o zebranie wszelkiej dokumentacji medycznej w celu przedstawienia jej specjalistom z Centrum Diagnozy i Terapii Vivere Aude.

– Szczególnie pomocne i przyśpieszające proces diagnostyczny są dokumenty związane z:

– konsultacjami neurologicznymi

– zaleconymi badaniami diagnostycznymi

– konsultacjami audiologicznymi

– konsultacjami pediatrycznymi szczególnie z oceną w kierunku zaburzeń czynności tarczycy, alergii, badań serologicznych (toksoplazmoza i cytomegalia)

– badanie kału na obecność pasożytów i grzybów

Prosimy o przygotowanie również:

– opinii psychologa lub innych terapeutów, jeżeli dziecko pozostaje pod opieką

– opinii z przedszkola /szkoły

d

W celu umówienia zajęć prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy:

 570 900 220 

centrumdiagnozy.va@gmail.com

d

d